Badania empiryczne, cz. 7

Jednak nie odnosi się ono do krajów całego świata, wśród których występuje spore zróżnicowanie techniki, stopy oszczędności, przyrostu ludności, a także systemów politycznych i gospodarczych. Kraje te mają różne ścieżki stanu ustalonego, a więc poziom dochodu na 1 mieszkańca nie jest między nimi porównywalny, gdyż nie znamy odległości między (Y/L) a (Y/L)*. 

Jeśli będziemy badać pojedyncze kraje, okaże się, że zachodzi w nich tzw. względna konwergencja, tzn. sprawdza się teza, że wzrost jest tym szybszy, im większa jest różnica między (Y/L) a (Y/L)*, a wraz ze zmniejszaniem się tej różnicy (co następuje średnio w tempie 1-2% rocznie) stopa wzrostu maleje. Pomimo to jednak kraje biedniejsze, tzn. mające niższy absolutny poziom (Y/L), często nie osiągają wyższych stóp wzrostu od krajów bogatszych, gdyż panują w nich gorsze warunki gospodarcze (mają np. dostęp do słabej techniki, występuje u nich duży przyrost naturalny lub polityka państwa jest niewłaściwa), a co za tym idzie mają niżej położoną ścieżkę stanu ustalonego niż kraje bogatsze. Tak więc np. kraje afrykańskie, choć biedniejsze od europejskich, miały niższy wzrost gospodarczy dlatego, że także poziom (Y/L)* był u nich znacznie mniejszy. 


2009-2012. Hipoteza konwergencji. Zobacz też: kredytowanie mieszkań oraz doradztwo finansowe.
Jeśli interesuje cię hipoteza konwergencji, serdecznie zapraszamy do lektury mojej strony. Zawiera ona pracę, którą napisałem podczas studiów ekonomicznych na uniwersytecie. Być może nie jest ona zbyt dogłębna i "naukowa", ale zawiera podstawowe fakty o hipotezie konwergencji i ostatnich badaniach na ten temat. Zwłaszcza w obliczu szybkiego rozwoju, jakim cieszy się Polska - jako tzw. kraj rozwijający się - hipoteza konwergencji jest zdecydowanie tematem na czasie dla ekonomistów.