Podstawy teoretyczne hipotezy konwergencji

Hipoteza konwergencji, najogólniej mówiąc, formułuje twierdzenie, iż gospodarki biedniejsze, tj. zaczynające rozwój z niższym poziomem kapitału i produktu na 1 mieszkańca, osiągają wyższe stopy wzrostu i tym samym niwelują zapóźnienia w stosunku do krajów bogatszych. Hipoteza ta opiera się na modelu wzrostu gospodarczego nazwanego modelem Solowa. 

Model Solowa jest modelem wyjaśniającym wzrost gospodarki w długim okresie. Przyjmuje się w nim, że produkcja zależy od dwóch czynników: kapitału (K) i pracy (L), przy czym pracę rozumie się tu jako ilość zatrudnionych. Zakłada się tu, że funkcja produkcji Y=F(K,L) ma stałe przychody skali (tzn. wzrost obu czynników K i L o x% powoduje wzrost wartości funkcji o x%, czyli funkcja spełnia równanie: F(xK, xL)=xF(K,L) dla każdego x), oraz funkcja F(K,L), gdzie L jest stałe, a zmienną jest K, jest funkcją wklęsłą, tzn. jej dodatnie nachylenie maleje wraz ze wzrostem K — jest to związane z malejącą krańcową produktywnością kapitału MPK, której wartość jest równa nachyleniu funkcji produkcji. Do funkcji F(K,L) stosuje się więc prawo malejących przychodów, mówiące o tym, że przyrosty produktu z kolejnych dodatkowych jednostek kapitału są coraz mniejsze. 


2009-2012. Hipoteza konwergencji. Zobacz też: kredytowanie mieszkań oraz doradztwo finansowe.
Jeśli interesuje cię hipoteza konwergencji, serdecznie zapraszamy do lektury mojej strony. Zawiera ona pracę, którą napisałem podczas studiów ekonomicznych na uniwersytecie. Być może nie jest ona zbyt dogłębna i "naukowa", ale zawiera podstawowe fakty o hipotezie konwergencji i ostatnich badaniach na ten temat. Zwłaszcza w obliczu szybkiego rozwoju, jakim cieszy się Polska - jako tzw. kraj rozwijający się - hipoteza konwergencji jest zdecydowanie tematem na czasie dla ekonomistów.